პრემიერ ლიგის ფინანსური სტრუქტურა და ფულის დაუღალავი დევნა ფეხბურთელებს უკიდურესად ფიტავს, რაც საბოლოოდ თამაშის სანახაობრივ მხარეს აზიანებს.
მაგალითად, დეკლან რაისი მოედანზე ხშირად უკიდურესად დაღლილად გამოიყურება. თამაშების რაოდენობის შემცირება და ფეხბურთზე, როგორც გართობაზე ფოკუსირება, საუკეთესო გამოსავალი იქნებოდა, რაც ბუნებრივია გამოიწვევდა ფეხბურთელების ხელფასების კლებასაც.
რაისი და სხვა მოთამაშეები, სავარაუდოდ, დათანხმდებოდნენ ნაკლებ ანაზღაურებას, თუკი ეს მათ ნაკლებად დამქანცველ გრაფიკს შესთავაზებდა, მით უმეტეს, რომ მათი შემოსავალი მაინც ბევრად მეტი იქნებოდა, ვიდრე ნებისმიერ სხვა სფეროში. პრობლემის სათავედ ისაა მიჩნეული, რომ კლუბებს დიდი შემადგენლობები სურთ, რასაც მეტი შემოსავალი სჭირდება, ეს კი უფრო მეტი მატჩის ჩატარებას გულისხმობს.
ბევრი აკრიტიკებს პრემიერ ლიგის მიდგომას და მას ადარებს ყოველდღიურ, მოსაწყენ რუტინას, მაშინ როცა ევროპული ფეხბურთი ხშირად უფრო დინამიური და ამაღელვებელია. მიუხედავად იმისა, რომ მიკელ არტეტა და სხვა მწვრთნელები მოთამაშეების გადაღლილობაზე საუბრობენ, ხალხი თვლის, რომ ისინი არ არიან მზად ლოგიკური ნაბიჯისთვის, რაც ნაკლებ თამაშს და შესაბამისად ნაკლებ ანაზღაურებას გულისხმობს.
