როდრიგო ბრაზილიასა და აშშ-ში არსებულ საფეხბურთო კულტურებს ადარებს ერთმანეთს.
მისი თქმით, სანამ აშშ-ში მსოფლიო ჩემპიონატი მხოლოდ სტადიონებისა და ფან-ზონების ტერიტორიით შემოიფარგლება, ბრაზილიაში ფეხბურთი სამყაროს ცენტრია. იგი აღნიშნავს, რომ აშშ-ში ფეხბურთი კონკურენციას უწევს ისეთ პოპულარულ სპორტის სახეობებს, როგორიცაა NFL, ბეისბოლი და კალათბურთი, ხოლო ბრაზილიაში ეს არის ერთადერთი სპორტი, რომელიც ქვეყნის ცხოვრების რიტმს კარნახობს.
ბრაზილიაში ცხოვრება და სამუშაო გრაფიკი სრულად არის დამოკიდებული ეროვნული ნაკრების შედეგებზე და მუნდიალის მიმდინარეობაზე. როდრიგო ხაზს უსვამს, რომ ბრაზილიელებისთვის ფეხბურთი არა მხოლოდ ეროვნული სიამაყის წყარო, არამედ სიხარულის უნივერსალური ენაა.
მიუხედავად იმისა, რომ ბრაზილიელები ეროვნული გუნდის გარშემო ერთიანდებიან, ისინი მაღალი ხარისხის ფეხბურთს აფასებენ ნეიტრალურ მატჩებშიც, რასაც მუნდიალზე გამართული არაერთი დაძაბული შეხვედრა ადასტურებს. როდრიგოს თქმით, „ქვეყანაში, სადაც ფეხბურთი ჩვენი მზეა, დანარჩენი ცხოვრება მის ირგვლივ ბრუნავს“, რაც ყველაზე კარგად ვლინდება მატჩების დროს, როდესაც ოჯახები და მეგობრები იკრიბებიან, რათა ერთად განიცადონ თამაშის ყოველი წამი.
