-
Aa
+
ფონტის ზომა
ამ მოვლენასთან დაკავშირებით ბაიერნის ოფიციალური გვერდი იმ ადამიანს ესაუბრა, ვინც ნამდვილად აცნობიერებს, რას მიაღწია ბაიერნის მეკარემ თავისი გამორჩეული კარიერის განმავლობაში.
არსებობენ ცნობილი ფეხბურთელები. და არსებობენ ფეხბურთის ხატები, რომლებმაც ეპოქა განსაზღვრეს და თავად თამაშიც შეცვალეს. ბუფონი აშკარად მეორე კატეგორიას მიეკუთვნება. როდესაც ‘51’-ის (ბაიერნის გამოცემა) სარედაქციო გუნდმა დაიწყო ფიქრი, ვისთან ესაუბრა ნოიერის მოახლოებული იუბილეს შესახებ, პასუხი მაშინვე ნათელი იყო - მხოლოდ ერთი ადამიანი შეიძლებოდა ყოფილიყო.
„დიდი ჯიჯი“, ახლა უკვე 48 წლის, მსოფლიო ჩემპიონი და ხუთგზის წლის საუკეთესო მეკარეა, ისევე როგორც მანუ. მრავალი წლის განმავლობაში კაპიტნობდა კლუბსა და ეროვნულ გუნდს და 40-იან წლებშიც უმაღლეს დონეზე თამაშობდა. როდესაც მის გუნდს დავუკავშირდით, პასუხი მაშინვე მოვიდა: „Sí, certo.“ - სიამოვნებით გამონახავდა დროს მანუელზე სასაუბროდ.
ბუფონმა ‘51’-ის გუნდი მილანში, ქალაქის ცენტრში მდებარე საკუთარ ბინაში მიიწვია, საიდანაც ტაძრის ხედი იშლება. ერთი საათის განმავლობაში იტალიის ნაკრების დელეგაციის ამჟამინდელმა ხელმძღვანელმა ნოიერის მიმართ აღტაცებაზე, თანამედროვე მეკარეობაზე და დროსთან ბრძოლაზე ისაუბრა.
თქვენ ნოიერზე რვა წლით უფროსი ხართ. როდის გაიგეთ პირველად ამ ახალგაზრდა გერმანელი მეკარის შესახებ?
„ეს იყო 2011 წლის გაზაფხულზე, როცა ის შალკეს რიგებში მილანში, სან სიროზე თამაშობდა. მას ჰქონდა შესანიშნავი ფიზიკა, შთამბეჭდავი აღნაგობა და ძალიან მოტივირებული ჩანდა. ცოტათი ისე, როგორც მე კარიერის დასაწყისში პარმაში. მაშინ მე ხშირად თამამად გამოვდიოდი კარიდან, ისევე როგორც ნოიერი თამაშობდა საჯარიმოს გარეთ.
მომწონდა მისი დამოკიდებულება, ენერგია და თავდაჯერება, ზოგჯერ ცოტა ზედმეტიც კი, როცა ხაზიდან გამოდიოდა. მაგრამ ეს ახალგაზრდობის ნაწილია.
პირველად 2011 წელს შეხვდით მოედანზე, გერმანიასა და იტალიას შორის ამხანაგურ მატჩში.
„ძალიან მინდოდა მისი ცოცხლად ნახვა. მან უკვე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე.“
ფიქრობდით მაშინ, რომ ნოიერი ასეთ დიდ კარიერას შექმნიდა?
„მჯერა, რომ მხოლოდ ის შეგიძლია წარმოიდგინო, რაც შენთვისაა შესაძლებელი. მეც ასე გამოვცადე. ახალგაზრდობაში ბევრი ელოდება შენგან და მერე შენ თვითონაც იწყებ იმის დაჯერებას, რომ შეგიძლია მსოფლიო დაიპყრო. ეს რწმენა აუცილებელია. მაგრამ გამოცდილებასთან ერთად ხვდები, რომ ამ დონეზე დარჩენა უფრო და უფრო რთულდება. 30-31 წლის ასაკში პირველი ტრავმები იწყება და კრიტიკაც ჩნდება.“
მაგრამ არც თქვენ და არც ნოიერი არ შეჩერდით.
„მეკარე განსაკუთრებული ადამიანი უნდა იყოს, თორემ ვერ მიაღწევს წარმატებას. ტექნიკასთან ერთად უდიდესი მნიშვნელობა აქვს მენტალურ მხარეს. ეს განასხვავებს 20-25 წლიან კარიერას 10-წლიანისგან. ასაკთან ერთად თითქოს ახალგაზრდებთან რბოლაში ხარ, რომელსაც ვერ მოიგებ, მხოლოდ შეანელებ.“
როგორ პოულობდით მოტივაციას გაგრძელებისთვის?
„ორი მიზეზი მქონდა. პირველი - თანაგუნდელები. 30 წელი გასახდელში და მოედანზე გავატარე და ყოველთვის ვგრძნობდი, რომ მათ ჩემი სჯეროდათ. სანამ ამბობდნენ: ‘ჯიჯი აქ არის, გვიშველის’, მე შემეძლო გაგრძელება.“
და მეორე?
„გრძნობა, რომ კიდევ შემეძლო განვითარება. დარწმუნებული ვარ, რომ 38-დან 45 წლამდე უკეთესი მეკარე ვიყავი, ვიდრე ადრე. მუდმივად რაღაც ახალს ვსწავლობდი და გამოწვევები მიყვარდა.“
როგორც თქვენ, ნოიერიც ძალიან ცოტა კლუბში თამაშობდა. რამდენად რთულია ერთ კლუბში დარჩენა?
„ფეხბურთში ორი აზროვნება არსებობს. ერთია - ერთ ადგილზე დარჩენა კომფორტულია. შეიძლება იკითხონ: ‘ჯიჯი, არ გინდოდა სხვაგან დამტკიცება?’ მაგრამ 20 წელი ტოპ-კლუბში ყოფნა და მუდმივად საუკეთესოობის დამტკიცება ძალიან რთულია. კლუბის შეცვლა კი ახალი მოტივაციაა.“
იტალიაში ბევრი ფეხბურთელია, ვინც მთელი კარიერა ერთ კლუბში გაატარა. პაოლო მალდინიმ მილანში თითქმის 25 წელი გაატარა; თქვენ ტურინში თითქმის 20 წელი იყავით; და ფრანჩესკო ტოტიმ რომაში 24 წელი ითამაშა. რა განასხვავებს ასეთ ერთგულ ფეხბურთელებს?
„ეს ასევე ეხება ღირებულებებსა და იდენტობას. იუვენტუსთან ერთად მეორე დივიზიონშიც კი ჩავედი და ჩემი კარიერის სამი-ოთხი საუკეთესო წელი დავკარგე. მაგრამ ჩემთვის მნიშვნელოვანი იყო, კლუბისა და გულშემატკივრებისთვის მესიჯი გამეგზავნა და არ ამერჩია მარტივი გზა.“
ერთი უპირატესობა ის არის, რომ 10 ან 20 წლის განმავლობაში კლუბის ისტორიაში ძალიან განსხვავებულ პერიოდებს ხედავ. მაგალითად, ნოიერმა რამდენიმე თაობის ცვლილება გამოიარა - რობენიდან, რიბერისა და მიულერიდან კიმიხამდე და ახლა მუსიალასა და ოლისეს მსგავს მოთამაშეებამდე.
„მიუხედავად იმისა, რომ ბაიერნში არასდროს მითამაშია, ვფიქრობ, კარგად მესმის ეს კლუბი, რადგან მისი შედარება იუვენტუსთან შეიძლება. იქ არაფერს გაძლევენ უბრალოდ - შეგიძლია დარჩე მხოლოდ მაშინ, თუ ისინი გხედავენ როგორც ნამდვილ, სერიოზულ პროფესიონალს. სანამ ამტკიცებ, რომ კარგად თამაშობ და სწორად იქცევი.“
ეს არის წარმატების მიზეზი?
„ბაიერნი ყოველთვის ძლიერი იყო მაღალი სტანდარტის გამო. ყოველთვის რთული იყო მათი დამარცხება. შეიძლება არ იცოდე, მოიგებენ თუ არა ჩემპიონთა ლიგას, მაგრამ იცი, რომ მეოთხედფინალში აუცილებლად იქნებიან.“
თქვენ თქვით, რომ მეკარეებს მაზოხისტური და ნარცისული თვისებები აქვთ. რატომ?
„მაზოხისტური, რადგან დიდი ტკივილის ატანა გვიწევს წარმატებისთვის. ნარცისული, რადგან ვფიქრობთ: ‘ასეთი რამ მხოლოდ ჩვენ შეგვიძლია.’“
თავს მარტოხელა მებრძოლად თვლით?
„ეს პასუხისმგებლობაზეა. მოედანზე ერთი მეკარეა და უნდა გქონდეს რწმენა, რომ შენ შეგიძლია ეს ტვირთი ატარო. ხშირად მარტო ხარ და ვერავინ დაგეხმარება.“
როგორ შეიცვალა ეს დღეს?
„თანამედროვე მეკარეებმა როლი გადააფასეს. ჩვენ, მე და მანუს, გუნდთან უფრო მჭიდრო კავშირი გვქონდა. ჩვენც ვენდობოდით მათ და ისინიც - ჩვენ.“
ნოიერი ცნობილია ბურთთან თამაშის უნარით და „სვიპერ-მეკარის“ როლით. რამდენად მნიშვნელოვანი იყო ის მეკარის როლის შეცვლაში ფეხბურთში?
„მე 1990-იან წლებში გავიზარდე და მაშინაც იყვნენ მეკარეები, რომლებიც საჯარიმოს გარეთ თამაშობდნენ, მაგალითად რენე იგიტა. პარმაში ახალგაზრდობაში მეც ძალიან არატრადიციულად ვთამაშობდი. უბრალოდ მაშინ ფეხბურთის სამყაროს ეს ბოლომდე არ ესმოდა.“
გთხოვთ, აგვიხსენით.
„მაშინ გიჟს მეძახდნენ. მეკარეებს არ უნდა დაეტოვებინათ საჯარიმო. დიდ გუნდებსაც კი სჭირდებოდათ მხოლოდ მეკარე, რომელიც დარტყმებს მოიგერიებდა, ხელებით! მაგრამ ზოგიერთმა მეკარემ იგრძნო, რომ თამაში იცვლებოდა და უნდოდათ უფრო მეტად ყოფილიყვნენ თამაშში ჩართულნი. როცა იუვენტუსში გადავედი, მითხრეს: ‘ჯიჯი, ვიცით, რომ შესანიშნავი ფეხბურთელი ხარ, მაგრამ უბრალოდ შენი სეივები გვაჩვენე.’ ამიტომაც შევეგუე.“
შემდეგ კი მოვიდა ნოიერი და საპირისპირო დაამტკიცა?
„პირველად იყო პეპ გვარდიოლა. მან 2008 წელს ბარსელონაში ვიქტორ ვალდესის გამოყენება დაიწყო როგორც მეკარე, რომელიც ფეხით თამაშობდა. შემდეგ მოვიდა მანუელი - ჯერ 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე და განსაკუთრებით 2014 წელს, იმ მატჩში ალჟირის წინააღმდეგ.“
მსოფლიო ჩემპიონატის მერვედფინალში, როდესაც ის გამუდმებით გაბედულად ტოვებდა კარს და დაცვაში ეხმარებოდა გუნდს.
„მაშინ მან შექმნა შთაბეჭდილება, რომ არის მეკარე, რომელიც თამაშს გრძნობს და ესმის. იცოდა, რა მოხდებოდა; გუნდთან აქტიურად ურთიერთობდა. თავისი დროის შეგრძნებით, ძალითა და შესანიშნავი პიროვნებით მან დაამტკიცა, რომ ეს არის მომავალი.“
დღეს ახალგაზრდა მეკარეებზე მოთხოვნები ძალიან მაღალია, ნაწილობრივ თქვენისა და ნოიერის მსგავსი მისაბაძი მაგალითების გამო. იქნებ ზედმეტად მაღალი?
„დღეს მეკარეები უნდა იყვნენ ზუსტები ფეხით თამაშში და ამავე დროს შეძლონ 70-80 მეტრიანი იდეალური გადაცემების შესრულება. მაგრამ საბოლოოდ, საფუძვლები არ შეცვლილა. ვინ იგებს ჩემპიონთა ლიგას ბოლო წლებში? ყოველთვის გუნდები, რომელთა მეკარეებიც განსაკუთრებულად კარგ სეივებს აკეთებენ. ნოიერის საუკეთესო თვისება მაინც ბურთის მოგერიება და კარში არ გაშვებაა.“
ნოიერი ახლა 40 წლის ხდება…
„მე მაშინ გადავედი პარი სენ-ჟერმენში! ასე რომ, შეუძლია კიდევ ხუთი წელი ითამაშოს (იცინის). არა, სერიოზულად, სჯობს კარიერა მაშინ დაასრულოს, როცა თვითონ იგრძნობს, რომ დროა.
მაშინ ცოტა გიჟი ვიყავი, ვფიქრობდი, რომ პარიზში გადავიდოდი და ისევ მოვიგებდი „ოქროს ხელთათმანს“.
ჩვენ რჩევას არ გთხოვთ, მაგრამ რას ეტყოდით ნოიერს?
„გულით ვუსურვებ ყველაფერს საუკეთესოს და ვულოცავ მისი კარიერის უმაღლეს დონეზე ჩატარებას. ვეტყოდი, რომ არ იჩქაროს გადაწყვეტილების მიღებაში, მშვიდად იფიქროს და საკუთარ შინაგან ხმას მოუსმინოს. ჩვენ, მეკარეებს, ხშირად წამებში გვიწევს გადაწყვეტილების მიღება, მას კი შეუძლია მიიღოს სწორად გააზრებული გადაწყვეტილება.“
თაზო ჩარკვიანი
კომენტარები
