საფრანგეთის ეროვნული ნაკრები 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ერთ-ერთი მთავარი ფავორიტის სტატუსით ჩავიდა, თუმცა დიდიე დეშამის გუნდმა დასახულ მიზანს ვერ მიაღწია და ტურნირი მე-4 ადგილზე დაასრულა.
მიუხედავად იმისა, რომ ფრანგებმა ტურნირზე ინგლისთან ერთად ყველაზე მეტი (20) გოლი გაიტანეს, გადამწყვეტ ეტაპებზე გამოვლენილმა სისუსტეებმა მათ მესამე ვარსკვლავის მოპოვებაში ხელი შეუშალა.
დღეს წარმოგიდგენთ 4 მიზეზს, რომელთა გამოც 2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი საფრანგეთისთვის წარუმატებელი გამოდგა.
1. ესპანეთის გადაულახავი ბარიერი და ტაქტიკური მარცხი
საფრანგეთის წინსვლა ნახევარფინალში მომავალ ჩემპიონ ესპანეთთან შეწყდა. ტეხასში, AT&T სტადიონზე გამართულ შეხვედრაში ესპანეთმა 2-0 გაიმარჯვა და საფრანგეთი ფინალს მიღმა დატოვა.
საფრანგეთის მრისხანე შეტევამ, რომელიც ტურნირზე ბრწყინვალედ გამოიყურებოდა, ესპანელთა დაცვას ვერაფერი დაუპირისპირა. ესპანეთმა მთელი ჩემპიონატის განმავლობაში მხოლოდ 1 გოლი გაუშვა, საფრანგეთმა კი დე ლა ფუენტეს გუნდის სრულყოფილი დაცვის წინააღმდეგ წარმატების გასაღები ვეღარ იპოვა.
2. დაცვის კოლაფსი ტურნირის დასკვნით ფაზაში
ჩემპიონატის მოსაგებად სტაბილური დაცვა კრიტიკულად მნიშვნელოვანია.
საფრანგეთი ამ კომპონენტში ჯგუფურ ეტაპზე და პლეი-ოფის საწყის სტადიებზე დამაჯერებლად გამოიყურებოდა. მეოთხედფინალის (მაროკოსთან 2-0 გამარჯვება) ჩათვლით, მათ 6 მატჩში მხოლოდ 2 გოლი მიიღეს საკუთარ კარში (სენეგალთან და ნორვეგიასთან).
როდესაც საქმე ფსიქოლოგიურად ყველაზე რთულ მატჩებზე მიდგა, უკანა ხაზი სრულად ჩამოიშალა. ნახევარფინალში ფრანგებმა 2 გოლი გაუშვეს ესპანეთთან (2-0), მესამე ადგილისთვის მატჩში კი 6 ინგლისთან (4-6).
ჯამში, ტურნირზე საფრანგეთმა 10 გოლი გაუშვა, საიდანაც 8 უშუალოდ დასკვნით ორ შეხვედრაზე მოდის.
3. დისბალანსი
შეუძლებელია არ აღინიშნოს საფრანგეთის უძლიერესი შემტევი პოტენციალი.
ტურნირის მსვლელობისას მათ 20-ჯერ აიღეს მეტოქეთა კარი. გუნდმა შთამბეჭდავი გამარჯვებები მოიპოვა ნორვეგიასთან (4-1), შვედეთთან (3-0) და ერაყთან (3-0).
მიუხედავად ამისა, გუნდში იგრძნობოდა დისბალანსი. შეტევის ხარჯზე გუნდი ღია ფეხბურთს თამაშობდა, რამაც ორგანიზებული და დისციპლინირებული გუნდების წინააღმდეგ, როგორიც ესპანეთია არ გაამართლა.
მაიკლ ოლისეს ხედვამ, უზადო პასებმა და ფლანგიდან გამწვავებებმა საფრანგეთი ტურნირის ყველაზე სანახაობრივ გუნდად აქცია, თუმცა ოლისესა და მბაპეს მიერ შექმნილმა ბრწყინვალე შეტევამ დაცვაში არსებული ხვრელები ვერ გადაფარა.
4. კილიან მბაპეზე დამოკიდებულება
მართალია, საფრანგეთმა ტურნირზე ბევრი გოლი გაიტანა და კილიანის გარდა სხვა მოთამაშეებიც აქტიურობდნენ, მაგრამ გუნდის შეტევითი სტრატეგია და გამწვავების ძირითადი ფაზა მეტწილად მბაპეს ინდივიდუალურ ოსტატობასა და სისწრაფეზე იყო აგებული.
ესპანეთის წინააღმდეგ გამართულ ნახევარფინალში ნათლად გამოჩნდა ეს პრობლემა. როდესაც ტაქტიკურად გამართულმა მეტოქემ მთავარი ვარსკვლავის ნეიტრალიზება ორმაგი დაცვითა და სივრცეების შეზღუდვით მოახერხა, დიდიე დეშამის გუნდს ეფექტური ალტერნატიული გეგმა არ აღმოაჩნდა.
მატჩის კრიტიკულ მომენტებში, როცა მბაპე მოწყვეტილი იყო თამაშს, სტრატეგიის შეცვლა და სხვა შემტევების ხარჯზე თამაშის გადარჩენა ვერ მოხერხდა.
2026 წლის მუნდიალზე საგოლე მომენტების რეალიზება საფრანგეთმა ნამდვილად შეძლო, მათი ნაკლი მეორე გეგმის არარსებობა, ტაქტიკური მოუქნელობა და დაცვის არასტაბილურობა იყო ყველაზე კრიტიკულ მომენტებში.
მე-4 ადგილი ამბიციური გუნდისთვის უდავოდ იმედგაცრუებაა, თუმცა დაფიქსირებული სტატისტიკა ნათლად აჩვენებს როგორც გუნდის დადებით მხარეებს, ისე მთავარ პრობლემებს, რისი გადაჭრაც სამომავლო წარმატების წინაპირობა იქნება.
