პეპ გვარდიოლასა და BBC-ის ჟურნალისტის, უმირ ირფანის დიალოგი:
– ჩემი ასისტენტობა ხომ არ გინდა? – ჰკითხა პეპმა.
– რა თქმა უნდა, ჩამსვით თქვენს შტაბში, პეპ.
– დიდებული ხარ.
– თქვენ კი ჩემი შთაგონების მთავარი წყარო ხართ. სწორედ თქვენ მიბიძგეთ საფეხბურთო ანალიტიკისკენ.
კითხვა, რომელმაც გვარდიოლა აღაფრთოვანა:
„მინდა შეგახსენოთ თქვენი სვეტი, რომელიც 2006 წელს დაწერეთ. საუბარი იყო ესპანეთისა და ტუნისის მატჩზე. ტუნისი ძალიან კომპაქტურად იცავდა თავს, ხოლო ესპანეთის 4-3-3 თქვენ აღწერეთ, როგორც „სქემა პოზიციების გარეშე“. ყურადღება გაამახვილეთ იმაზე, თუ რამდენად მარტივად ცვლიდნენ მოთამაშეები პოზიციებს. შეტევაში ტორესი, ვილია და გარსია თამაშობდნენ.
ამ სეზონში სიტიში თქვენ ასევე იყენებთ შეტევის ვიწრო სამეულს პოზიციების ხშირი ცვლით, განსაკუთრებით ბოლო კვირებში. თქვენს სტატიაში აანალიზებდით, თუ როგორ და როდის ჩამოდიან ესპანელი მოთამაშეები შეტევის ხაზიდან უფრო ღრმად. თუ ისინი ზედმეტად ადრე იწყებენ მოძრაობას, ნახევარდაცვა გადატვირთული ხდება.
როგორ პოულობთ საჭირო ბალანსს? როგორ ასწავლით ამას ვარჯიშებზე? როგორ უხსნით ამას ისეთ მოთამაშეებს, როგორებიც არიან შერკი, სემენიო, დოკუ და ფოდენი? როგორ ასწავლით მათ პოზიციების ცვლით შეზღუდულ სივრცეში თამაშს ისე, რომ შექმნან მომენტები და არა უბრალოდ გადატვირთონ ნახევარდაცვა?“
