ენცო მარესკას წინაშე უზარმაზარი გამოწვევა დგას.
როდესაც პეპ გვარდიოლამ თანამდებობა დატოვა, ბარსელონამ და მიუნხენის ბაიერნმა ლიგები მომავალ სეზონშივე მოიგეს. პრეცედენტები იმედისმომცემია, მაგრამ რეალობა ისაა, რომ მიუხედავად პრემიერ ლიგის ტიტულისთვის ბრძოლისა, გასულ სეზონში სიტი არსენალს შვიდი ქულით ჩამორჩა, ხოლო ერთი წლით ადრე ლივერპულთან 13-ქულიანი სხვაობა დაფიქსირდა.
გვარდიოლამ კლუბი როგორც ყველა დროის უდიდესმა მწვრთნელმა ისე დატოვა, თუმცა მისი უძლიერესი შემადგენლობა იშლება. პროცესი გრძელდება ჯონ სტოუნსისა და კაპიტან ბერნარდო სილვას ზაფხულის წასვლითაც.
გუნდის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯარა ძვირადღირებული და რთული გამოდგა. ტრანსფერმა, რომლითაც მარესკა ჩელსიდან მოიყვანეს, კლუბს 17 მილიონი დაუჯდა. თუ სიტი სილვასთან ერთად როდრისაც დაკარგავს, გამოდის, რომ მიუხედავად ბრიტანული ფეხბურთის სატრანსფერო რეკორდის დამსხვრევისა, გუნდი ნახევარდაცვაში დასუსტებული რჩება.
მიუხედავად ყველაფრისა, მარესკამ გუნდის დაკომპლექტება უკვე დაიწყო. ელიოტ ანდერსონში გადახდილმა 116 მილიონმა გუნდს მთავარი სამიზნის ტრანსფერი დაამთავრებინა. იოშკო გვარდიოლმა, აბდუკოდირ ხუსანოვმა და ფილ ფოდენმა ახალ კონტრაქტებს მოაწერეს ხელი. თუ ინგლისელი ნახევარმცველი დაიბრუნებს იმ ფორმას, რომელმაც წლის ფეხბურთელის ჯილდო და 27 გოლი მოუტანა (2023-24 წლებში), ეს მარესკასთვის დიდი ტრიუმფი იქნება, რადგან გასული სეზონი ფოდენმა 29 თამაშიანი უგოლო სერიითა და ძირითად შემადგენლობაში ადგილის დაკარგვით დაასრულა.
ერლინგ ჰალანდის მნიშვნელობა განუსაზღვრელია. მან გასულ სეზონში 38 გოლი გაიტანა, თუმცა კლუბის წლის საუკეთესო მოთამაშეთა სამეულშიც კი ვერ მოხვდა. ნიკო ო’რეილს მარესკა საოცრად აფასებს, თუმცა კითხვა ისაა, მარესკა მას მარცხენა მცველად ხედავს თუ ნახევარმცველად?
მთავარი პრობლემა ის არის, რომ წარსულში მოთამაშე ფეხბურთელები და პეპ გვარდიოლა დიდ სტანდარტებს აწესებდნენ. ესპანეთის სპეციალისტის ბოლო წლებში სიტის აკლდა ყოფილი სტაბილურობა, თუმცა გუნდმა ერთმატჩიან დაპირისპირებებში მაინც აჩვენა ძალა, მოიგო კარაბაოს თასი (ფინალში არსენალთან) და ასოციაციის თასი (ჩელსისთან).