ფეხბურთში ყველაზე დაუნდობელი დროა და ამის თვალსაჩინო, ემოციური მაგალითია მადრიდის რეალის ისტორიული ეპოქის ოფიციალური დასასრული.
ზინედინ ზიდანის ხელმძღვანელობით რეალის ოქროს გუნდმა საფეხბურთო სამყაროში გააკეთა ის, რაც თანამედროვე სპორტის ეპოქაში პრაქტიკულად შეუძლებელი და წარმოუდგენელი ეგონათ. ზედიზედ სამი წლის განმავლობაში, 2016-დან 2018 წლამდე, ჩემპიონთა ლიგის თასი მადრიდელების საკუთრებაში იყო და ევროპული გრანდები ამ საოცარი თაობის წინაშე უძლურები იყვნენ.
დღეს, 2026 წლის მაისში, ამ ლეგენდარული გუნდის ისტორია ოფიციალურად დასრულდა. სანტიაგო ბერნაბეუზე გამართული ემოციური შეხვედრისა და დანი კარვახალის წასვლის შემდეგ, იმ ისტორიული სვლის ავტორი შემადგენლობიდან გუნდში აღარცერთი მოთამაშე აღარ ირიცხება.
გიგანტური საფეხბურთო იმპერიის დაშლა, რა თქმა უნდა, ერთ დღეში ან ერთ სეზონში არ მომხდარა. ეს იყო წლების განმავლობაში მიმდინარე გარდაუვალი პროცესი, რომელიც რამდენიმე მტკივნეულ ეტაპად წარიმართა.
პირველი სერიოზული შოკი საფეხბურთო სამყარომ 2018 წლის კიევის ფინალის დასრულებისთანავე მიიღო, როდესაც კრიშტიანუ რონალდუმ ტრიუმფიდან რამდენიმე წუთში კლუბის დატოვებაზე მიანიშნა და მალევე გადავიდა კიდეც იუვენტუსში. ეს იყო პირველი სერიოზული ბზარი იმ იდეალურ მექანიზმში, რომელსაც მანამდე ანალოგი არ მოეპოვებოდა.
ზინედინ ზიდანმა, ამ უძლეველი გუნდის მთავარმა არქიტექტორმა, 2018 წლის ფინალის მოგების შემდეგ, პოსტი აბსოლუტურ მწვერვალზე ყოფნისას დატოვა. მართალია, მოგვიანებით იგი კლუბის კრიზისიდან გამოსაყვანად დაბრუნდა, მაგრამ მისმა მეორე და საბოლოო წასვლამ 2021 წელს საფეხბურთო სამყაროს მიანიშნა, რომ ეპოქალური ტრიუმფის დასასრული ახლოვდებოდა.
მიუხედავად კეილორ ნავასის გადამწყვეტ მომენტებში გამოჩენილი სტაბილურობისა, კლუბმა ახალი თავის დასაწყებად ტიბო კურტუას მოყვანა გადაწყვიტა, რამაც ნავასი აიძულა, რომ 2019 წელს პარი სენ-ჟერმენში გადაბარგებულიყო. მისი წასვლა გამოდგა ჩუმი, ყოველგვარი სკანდალისა და პრეტენზიის გარეშე, თუმცა მადრიდისტებს არასდროს დავიწყებიათ კაცი, რომელიც ურთულეს მატჩებში იხსნა გუნდი.
დროთა განმავლობაში, კლუბს სათითაოდ გამოეყვნენ დაცვის ხაზის მთავარი ლიდერები და გასახდელის ბურჯები, სერხიო რამოსი და რაფაელ ვარანი, რამაც გუნდს უდიდესი მენტალური და ფიზიკური საყრდენი გაუქრო.
სერხიო რამოსის წასვლა მადრიდის რეალიდან, სადაც ის წლების განმავლობაში გუნდის შეუცვლელი კაპიტანი იყო, ერთ-ერთი ყველაზე მტკივნეული და ემოციური მომენტი აღმოჩნდა გულშემატკივრებისთვის. მისი სახით კლუბმა დაკარგა უმაღლესი კლასის მცველი და ადამიანი, რომლის მებრძოლი ხასიათი და ქარიზმა იმ ისტორიული თაობის უძლეველი მენტალიტეტის მთავარი საფუძველი გახლდათ.
მარსელო, რომელმაც რობერტო კარლოსის მემკვიდრეობა არა მხოლოდ ღირსეულად გააგრძელა, არამედ საკუთარი, განუმეორებელი ეპოქა შექმნა, 2022 წელს კლუბიდან ყველაზე ტიტულოვანი ფეხბურთელის სტატუსით წავიდა. მისი ცრემლიანი დამშვიდობების სიტყვები და სანტიაგო ბერნაბეუს შეუჩერებელი ოვაციები ზუსტად ასახავდა იმ უდიდეს სიყვარულს, რაც მასსა და მადრიდულ პუბლიკას შორის არსებობდა.
ისკოს მადრიდული თავგადასავლის დასასრული უფრო სევდიან, ნელ-ნელა ჩამქრალ მელოდიას ჰგავდა. მოედნის ხედვისა და დახვეწილი ტექნიკის უბადლო ოსტატმა კლუბი 2022 წელს, თავისუფალი აგენტის სტატუსით, ზედმეტი ხმაურის გარეშე დატოვა. მართალია, მოგვიანებით მან ბეტისში ნამდვილი კარიერული რენესანსი განიცადა, მაგრამ რეალისთვის მისი გაცილება მაინც ერთგვარი დაუსრულებელი პოტენციალისა და დაკარგული მაგიის განცდასთან ასოცირდებოდა.
გარეტ ბეილის მადრიდული კარიერა ნამდვილ სპორტულ დრამას ჰგავდა, რომელიც 2022 წელს კონტრაქტის ამოწურვითა და მისი ფეხბურთიდან წასვლით დასრულდა. მიუხედავად ბოლო წლებში არსებული უთანხმოებებისა და კრიტიკისა, უელსელი მაინც დარჩება იმ გმირად, რომელმაც ჩემპიონთა ლიგის ფინალებში გატანილი ფენომენალური გოლებით, მათ შორის ლივერპულთან შესრულებული ლეგენდარული მაკრატელათი, რეალს უმნიშვნელოვანესი ტიტულები მოუტანა.
მარკო ასენსიომ 2023 წელს პარი სენ ჟერმენი აირჩია, ლუკას ვასკესმა კარიერა ლევერკუზენში გააგრძელა, ხოლო გუნდის ერთგულმა მცველმა, ნაჩო ფერნანდესმა, რომელიც მთელი ცხოვრება მხოლოდ მადრიდის რეალის მაისურს ატარებდა, თავისი ზღაპრული საჩემპიონო ეპოქა კლუბის კაპიტნის სტატუსით დაასრულა და ევროპულ ფეხბურთს დიდებული აკორდით დაემშვიდობა.
კარიმ ბენზემა, რომელმაც ევოლუციის ურთულესი გზა ოქროს ბურთის მოგებითა და გუნდის აბსოლუტური ლიდერობით დააგვირგვინა, 2023 წლის ზაფხულში მოულოდნელად დაემშვიდობა ბერნაბეუს. მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის ყველა მის დარჩენას კიდევ ერთი, გამოსამშვიდობებელი სეზონით ელოდა, ფრანგმა ფორვარდმა საუდის არაბეთის ალ-იტიჰადის მრავალმილიონიანი მიწვევა მიიღო და თავისი ესპანური ისტორია მწვერვალზე ყოფნისას დაასრულა.
საოცრად მძიმე დარტყმა აღმოჩნდა ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო ნახევარდაცვის, ლეგენდარული სამკუთხედის ჩამონგრევა. ჯერ კაზემირომ აირჩია კარიერის ინგლისში გაგრძელება, რასაც მოჰყვა ტონი კროოსის ემოციური გადაწყვეტილება პროფესიონალური კარიერის სრულად დასრულების შესახებ.
წინა სეზონში, ლეგენდარული ტრიოს საბოლოო წევრის, ლუკა მოდრიჩის მილანში ტრანსფერით ცენტრის ძველი დიდება საბოლოოდ იქცა წარსულის ლამაზ მოგონებად. მოდრიჩის მადრიდული კარიერა ყველაზე ცუდ ტრანსფერად შეფასებით დაიწყო, მომდევნო წლებში კი ხორვატი კლუბის გულშემატკივრების ერთ-ერთ ყველაზე საყვარელ მოთამაშედ იქცა და სამუდამოდ ჩაწერა თავისი სახელი ოქროს ასოებით რეალის ისტორიაში.
ამ ეპოქის უკანასკნელი მოჰიკანი დანი კარვახალი აღმოჩნდა. კაცმა, რომელმაც ბავშვობიდან მოყოლებული კლუბთან ერთად ყველა შესაძლო მწვერვალი დაიპყრო, 2026 წლის 23 მაისს თავისი უკანასკნელი მატჩი ჩაატარა მადრიდული პუბლიკის წინაშე, რითაც ოფიციალურად დაუსვა წერტილი მთელი თაობის დიდებულ ეპოქას.
მიუხედავად იმისა, თუ სად გაფანტა დღეს ისინი ბედმა, მათ მიერ დატოვებული მემკვიდრეობა უცვლელი და ხელშეუხებელი რჩება. ზიდანის ფორმაციის მადრიდის რეალი არ ყოფილა მხოლოდ უბრალო ტაქტიკური მანქანა ან ციფრების ერთობლიობა. მათი მთავარი იარაღი ფენომენალური, თითქმის მისტიკური მენტალური გამძლეობა იყო.
მოთამაშეებმა ზუსტად იცოდნენ, როგორ გაეძლოთ მეტოქის უდიდესი წნეხისთვის და როგორ მოეგოთ ყველაზე კრიტიკული თამაშები მაშინაც კი, როდესაც თამაში იდეალურად არ მისდიოდათ. მათ ჰქონდათ გამარჯვების უნიკალური კოდი, რომელიც ყველაზე რთულ მომენტებში აქტიურდებოდა.
აღსანიშნავია, რომ ძველი შემადგენლობის წასვლის მიუხედავად, მადრიდის რეალმა მოახერხა ის, რაც ბევრ სხვა ევროპულ გრანდს ათწლეულების განმავლობაში უჭირს - თაობათა უმტკივნეულო ცვლა. სანტიაგო ბერნაბეუზე დღეს უკვე ახალი ვარსკვლავები ბრწყინავენ ვინისიუსის, ბელინგემისა და მბაპეს წინამძღოლობით.
ძველი ერა ოფიციალურად დასრულდა, მაგრამ გამარჯვებულის უნიკალური დნმ მადრიდულ კლუბში კვლავინდებურად ცოცხლობს.
