2026 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ჯგუფური ეტაპის დრამა დასრულდა და ტურნირი ყველაზე საინტერესო, გადამწყვეტ ფაზაში შედის.
48-გუნდიანი გაფართოების შემდეგ, ბადეში ზუსტად 32 ნაკრები დარჩა. ბევრი საფეხბურთო წრისთვის სწორედ ეს არის „ნამდვილი მსოფლიო ჩემპიონატი“ - ყოველგვარი უსაფრთხოების ბადისა და შეცდომის უფლების გარეშე. 1/16 ფინალში გულშემატკივრები ისეთ წყვილებს იხილავენ, რომლებიც თავისი კალიბრით მეოთხედფინალს ან ნახევარფინალს შეეფერება, მაგალითად: ბრაზილია-იაპონია და ნიდერლანდები-მაროკო.
მიმდინარე მუნდიალის მთავარი მამოძრავებელი ძალა ინდივიდუალური ვარსკვლავების ბრწყინვალე ფორმაა. 1950-იანი წლების შემდეგ ასეთი შედეგიანი სტარტი არ ყოფილა - ეს არის პირველი შემთხვევა ისტორიაში, როცა ერთბაშად 5-მა ფეხბურთელმა გაიტანა მინიმუმ 4 გოლი ჯგუფურ ეტაპზე. კილიან მბაპეს, ერლინგ ჰალანდს, ვინისიუს ჟუნიორსა და უსმან დემბელეს 4-4 გოლი აქვთ, ხოლო ლიონელ მესი 6 გოლით ერთპიროვნული ლიდერია. ტურნირზე გოლების საშუალო მაჩვენებელი მატჩში 2.99-ს შეადგენს, რაც 1958 წლის შემდეგ საუკეთესო შედეგია.
საფეხბურთო ზეიმის პარალელურად, ორგანიზატორების მისამართით სერიოზული კრიტიკაც ისმის. გულშემატკივრები ბილეთების კატასტროფულ ფასებსა და სატრანსპორტო ლოჯისტიკის ხარვეზებს უჩივიან. განსაკუთრებით მწვავე განცხადება გააკეთა ირანის ნაკრების კაპიტანმა მეჰდი ტარემიმ, რომელმაც ფიფა და ჯანი ინფანტინო უსამართლო მოპყრობისა და გუნდის პიარ-ინსტრუმენტად გამოყენების გამო საჯაროდ გააკრიტიკა. ირანი ტურნირს მესამე ტურში, ალჟირისა და ავსტრიის ქაოსური ფრის (3:3) შემდეგ გამოეთიშა.
გეოგრაფიული თვალსაზრისით, მიმდინარე მუნდიალი ისტორიული აღმოჩნდა აფრიკისთვის - 10-დან 9 ნაკრები პლეი-ოფში გავიდა. აზიისთვის კი ტურნირი კრახით დასრულდა, რადგან 9 გუნდიდან ბარიერი მხოლოდ იაპონიამ და ავსტრალიამ გადალახეს. ტურნირის მთავარ საფეხბურთო ზღაპრად კი კაბო-ვერდე რჩება, რომელმაც ყველაზე მცირერიცხოვანი ქვეყნის სტატუსით მოიპოვა პლეი-ოფის საგზური.
