ალექსანდრ ზვერევი დიდი ხნის განმავლობაში ითვლებოდა საუკეთესო მოთამაშედ დიდი სლემის ტიტულის გარეშე, სანამ 2026 წლის ზაფხულში ამ სტატუსისგან არ გათავისუფლდა და როლან გაროსის ჩემპიონობით არ ჩაანაცვლა.
ახლა, სულ რაღაც სამ თვეზე ცოტა მეტი ხნის შემდეგ, გერმანელმა US Open-იც მოიგო (სადაც ექვსი წლის წინ ფინალში ორსეტიანი უპირატესობა და ბრეიკი ხელიდან გაუშვა). ორი დიდი სლემის ტიტულით 29 წლის ზვერევი მოქმედ მოთამაშეებს შორის მხოლოდ მეხუთე ადგილზეა, თუმცა გარკვეულ კომპონენტში მან არამხოლოდ თანამედროვეებს, არამედ ჩოგბურთის ისტორიაში ყველაზე დიდებულ მოთამაშეებსაც გადაასწრო.
მაგალითად, ყველა დროის საუკეთესო ჩოგბურთელს, ნოვაკ ჯოკოვიჩს მეორე დიდი სლემის მოსაგებად სამი წელი (1 099 დღე) დასჭირდა - ზუსტად იმდენივე, რამდენიც პიტ სამპრასს. ანდრე აგასის - ორ წელზე მეტი (826 დღე). რაფაელ ნადალს, ბიორნ ბორგს, ჯონ მაკინროსა და ბორის ბეკერს - ერთი წელი, კარლოს ალკარასს - 10 თვე (308 დღე), ხოლო როჯერ ფედერერს - შვიდი თვე (210 დღე).
ზვერევი გახდა პირველი ჩოგბურთელი იანიკ სინერის (2024 წელს) შემდეგ, ვინც პირველი და მეორე დიდი სლემი ერთ სეზონში მოიპოვა, თუმცა იტალიელს ამისთვის 224 დღე დასჭირდა (ავსტრალიის ღია პირველობასა და US Open-ს შორის), ზვერევს კი - 98 დღე.
ამ მაჩვენებლით იგი 1877 წლიდან მოყოლებული სრული ისტორიის საუკეთესო ხუთეულში შედის. ვის გვერდით დაიკავა მან ადგილი ამ სიაში?
გილერმო ვილასი - 98 დღე (როლან გაროსი - US Open-1977)
ვილასი სინერამდე უკანასკნელი მოთამაშე იყო, ვინც პირველი და მეორე დიდი სლემი ერთ კალენდარულ წელში მოიგო. იმავე 1977 წელს მან ავსტრალიის ღია პირველობის ფინალშიც ითამაშა (როგორც ზვერევმა უიმბლდონის ფინალში), ასე რომ, იგი მსოფლიო რეიტინგს სათავეში უნდა ჩასდგომოდა, თუმცა იმდროინდელი სისტემის სპეციფიკის გამო სეზონის შემაჯამებელი პირველი ჩოგნის სტატუსი ჯიმი კონორსს დაუთმო. ამასთან, ჩოგბურთის მედიის მთელმა ჯგუფმა 1977 წლის პირველ ჩოგნად სწორედ ვილასი აღიარა, ხოლო ჩოგბურთის საერთაშორისო დიდების დარბაზმა 1991 წელს არგენტინელის შეყვანისას დაადგინა, რომ სწორედ ის ითვლება 1977 წლის საყოველთაოდ აღიარებულ N1 ჩოგნად.
დონ ბაჯი - 70 დღე (უიმბლდონი - US Open-1937)
ამერიკელმა დონ ბაჯმა მთელი კარიერა ჩოგბურთში ღია ერამდე გაატარა (სანამ პროფესიონალები და მოყვარულები საერთო ტურნირების თამაშს დაიწყებდნენ). 1938 წელს ის გახდა პირველი ადამიანი, ვინც კალენდარული დიდი სლემი შეაგროვა - ოთხივე უმნიშვნელოვანესი ტიტული ერთ სეზონში. უიმბლდონსა და US Open-ზე მან მაშინ დაიცვა ტიტულები, რომლებიც ერთი წლით ადრე ფინალებში ცნობილ გერმანელ ბარონ გოტფრიდ ფონ კრამთან მოიპოვა.
რენე ლაკოსტი - 28 დღე (როლან გაროსი - უიმბლდონი-1925)
პოლოს ფუძემდებელ რენე ლაკოსტს ავსტრალიაში არასდროს უთამაშია, თუმცა დანარჩენ სამ დიდ სლემზე რამდენჯერმე გაიმარჯვა. პირველი ტიტულები მან 22 წლის ასაკში მოიპოვა, როდესაც საფრანგეთის ჩემპიონატისა და უიმბლდონის ფინალში უფროს თანამემამულეს, ჟან ბოროტრას სძლია.
ჟან ბოროტრა - 20 დღე (როლან გაროსი - უიმბლდონი-1924)
ლაკოსტმა ბოროტრას ორივე ევროპული დიდი სლემი წაართვა, რომლებიც მან პირველად ერთი წლით ადრე მოიგო. მართალია, იმ დროინდელი როლან გაროსი ჯერ კიდევ დახურული ეროვნული პირველობა იყო, ასე რომ, მასზე გამარჯვება მკაცრად რომ ვთქვათ დიდი სლემის ტიტულად არ ითვლება. ეს ფაქტი კი ალექსანდრ ზვერევს ამ რეიტინგში კიდევ უფრო მაღლა აყენებს.
