სჭირდება თუ არა რეალს როდრის ალტერნატივა? - 5 მთავარი კითხვა მადრიდული სეზონის წინ

მოურინიო დაბრუნდა. ვინისიუსმა კონტრაქტი გაახანგრძლივა. ტრანსფერები გაკეთდა. მადრიდში ახალი სეზონის სამზადისი ბოლოსკენ მოდის - მაგრამ არის კითხვები, რომლებზეც პასუხს გულშემატკივარი სეზონის განმავლობაში გაიგებს. დღევანდელ ბლოგში იმ საკითხებს განვიხილავთ, რომლებიც შესაძლოა სამეფო კლუბის გულშემატკივარს სეზონის სტარტზე აწუხებდეს.

ლა ლიგა დაიწყო, თუმცა არა რეალისთვის - ისევე როგორც, ბარსელონა, ბილბაო და რეალ სოსიედადი, ამ კლუბების ფეხბურთელთა მუნდიალის დასკვნით ეტაპზე მონაწილეობის გამო, მადრიდული კლუბიც პირველ შეხვედრას მომავალ კვირას გამართავს. უტიტულო სეზონის შემდეგ სამეფო კლუბი ახალ სეზონს გაასმაგებული მონდომებით ხვდება - კლუბმა ზაფხულში 225 მილიონი ევრო დახარჯა და ბერნაბეუზე ექვსი ახალი ფეხბურთელი მოიყვანა, მათ შორის მსოფლიო ჩემპიონი მარკ კუკურეია და სამეფო კლუბის სარეკორდო ტრანსფერი იან დიომანდე.

წაიკითხეთ: რეალის სარეკორდო ტრანსფერი - რამდენად კარგია ბუნდესლიგის ვარსკვლავი?

მთავარი ცვლილება სამეფო კლუბში განსაკუთრებულის დაბრუნებაა.  მოურინიო მადრიდში 13 წლის შემდეგ იგივე მისიით მოვიდა - რეალის ელიტაში დასაბრუნებლად, თუმცა პორტუგალიელის პირველად მოსვლისას მადრიდში უჩემპიონთალიგობის მერვე წელს განიცდიდნენ, ახლა კი ბოლო ტრიუმფოდან მხოლოდ ორი წელია გასული. თუმცა ბოლო ორ სეზონში მადრიდში არც ესპანეთის ჩემპიონობა უზეიმიათ.

ასეა თუ ისე, ჟოზესა და კომპანიის მისია არცთუ ისეთი მარტივია - შინ როდრით გაძლიერებული ბარსელონა, ხოლო გარეთ არაერთი ძლიერი გუნდი, რომელთა ძალაც რეალმა საკუთარ თავზეც გამოსცადა. 

არის თუ არა ჟოზე კვლავ განსაკუთრებული?

13 წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც განსაკუთრებულმა მადრიდი დატოვა. მას შემდეგ მოურინიო ბევრგან იყო - ჩელსი, მანჩესტერი, ტოტენჰემი, რომა, ფენერბაჰჩე და ბენფიკა. მას შემდეგ არაერთხელ გაჩნდა კითხვა, იყო თუ არა ჟოზე კვლავ განსაკუთრებული - მაგრამ ალბათ ახლა მადრიდის გასახდელში განსაკუთრებულობაზე მეტად დიდი ავტორიტეტი სჭირდებოდათ, რისი ერთ-ერთი იდეალური მაგალითიც ჟოზე ნამდვილად არის.

მისი პირველი პერიოდი სინამდვილეში არც ისე პროდუქტიული გამოდგა. ესპანეთის დედაქალაქში გატარებულ სამ სეზონში მოურინიომ პირველ წელს ესპანეთის თასი მოიგო, მეორეში - ლა ლიგა, ხოლო მესამეში - მხოლოდ ესპანეთის სუპერთასი.

მიუხედავად ამისა, 2011-12 წლების სეზონში ჩემპიონობა შთამბეჭდავი იყო. რეალს ჩემპიონატი 2007-08 წლების შემდეგ არ მოეგო, თუმცა მათ 100 ქულა დააგროვეს და ლა ლიგის 32 მატჩი გაიმარჯვეს (იმ დროისთვის ტურნირის რეკორდი, რომელიც მომდევნო სეზონში ბარსელონამ გაამეორა), მათ შორის 16 გასვლით შეხვედრაში - რაც დღემდე გაუმეორებელი რეკორდია.

გასულმა სეზონმა მადრიდში ქაოტურად ჩაიარა - დიდი იმედით დაბრუნებულ “ტაქტიკურ გენიოს” ჩაბი ალონსოს მართვის სადავეები გაექცა - სიტუაცია ვერც ალვარო არბელოამ გამოასწორა. ნათლად გამოჩნდა, რომ კულისებს მიღმა დატრიალებულ სიგიჟეებს ჟოზესნაირი “მენეჯერი” სჭირდებოდა.

მისი გუნდების დამარცხება კვლავ რთულია - ეს გასულ სეზონში რეალმაც გამოსცადა. ბენფიკამ 2025-26 წლების პრიმეირა ლიგის სეზონი დაუმარცხებლად დაასრულა, თუმცა 11 ფრით მხოლოდ მესამე ადგილს დასჯერდა. მადრიდში თამაშების მოსაგებად ჟოზეს ბევრად დიდი პოტენციალი ხვდება - დანარჩენი კი უკვე განსაკუთრებულზეა.

იპოვის ჟოზე იდეალურ ბალანსს შეტევაში?

მართალია, ვინისიუსსა და მბაპეს გასულ სეზონში გოლების ნაკლებობა არ უგრძნიათ (ყველა ტურნირზე შესაბამისად 22 და 42 გოლი გაიტანეს), თუმცა არსებობდა საერთო მოსაზრება, რომ ისინი ერთად ისე ეფექტურად ვერ თანამშრომლობდნენ, როგორც შეეძლოთ. მიიჩნეოდა, რომ რეალის უტიტულობა და უმნიშვნელოვანეს მატჩებში სუსტი გამოსვლა ნაწილობრივ იმის ბრალი იყო, რომ შეტევა საჭირო მომენტში ვერ ამართლებდა. ამან ალონსო ცვლილებებისკენ უბიძგა - მათ შორის გასული წლის ოქტომბერში კლასიკოში ვინისიუსის შეცვლამდეც კი. რეალმა ეს თამაში მოიგო, თუმცა მთავარი სათაურები ბრაზილიელის მიერ მოედნის კიდესთან გამოხატულ უკმაყოფილებასა და მწვრთნელის გადაწყვეტილების გაპროტესტებას დაეთმო.

ბრწყინვალე დრიბლიორის, დიომანდეს დამატებით, რომელმაც გასულ სეზონში ლაიპციგის  შემადგენლობაში ყველა ტურნირზე 13 გოლი და 9 საგოლე გადაცემა მიითვალა - იმედოვნებენ, რომ მეტოქეები ვინისიუსსა და მბაპეზე ორმაგი მეურვეობის დაწესებას ხშირად ვერ შეძლებენ, რაც მათ კომბინაციური თამაშისთვის მეტ სივრცეს მისცემს. მოურინიოს შესაძლოა ხანდახან დაცვითი სტილის მწვრთნელის რეპუტაციაც ჰქონდეს, თუმცა მისმა რეალმა 2011-12 წლების სეზონში ლა ლიგის 38 მატჩში 121 გოლი გაიტანა - რაც ლა ლიგის ცალკეულ სეზონში ნებისმიერი გუნდის მიერ გატანილი გოლების რეკორდია (1929 წლიდან).

იმ წელს მოურინიომ შეძლო კრიშტიანუ რონალდუს, გონსალო იგუაინის,  კარიმ ბენზემასა და ანხელ დი მარიასგან მაქსიმუმის გამოვლენა, ასე რომ, შესაძლოა, მან იგივე რეალის დღევანდელ შემტევებთან შეძლოს. მით უმეტეს, რომ გუნდში მსოფლიოს ერთ-ერთი საუკეთესო ნახევარმცველი, ჯუდ ბელინგემი თამაშობს, რომელსაც შეტევა სხვებზე არანაკლებ კარგად გამოსდის.

არის თუ არა ჯუდი საუკეთესო ფორმაში?

ამ ზაფხულს ერთხელ და ორჯერ არ გვინახავს ნაცნობი კადრი - ჯუდ ბელინგემი აღნიშნავს გოლს, გაშლილი ხელებით, თეთრ ფორმაში გამოწყობილი უთქმელად ამბობს - მე ვარ აქ მთავარი. მსოფლიომ მუნდიალზე ბელინგემის საუკეთესო თამაში იხილა - ჯუდმა შვიდჯერ გაიტანა და ნაკრებს ერთპიროვნულად ულიდერა.

ბელინგემს გასულ სეზონში ცუდად არ უთამაშია, თუმცა მისი ჩვეული, უმაღლესი სტანდარტებისგან შორს იყო. დორტმუნდის ბორუსიას ყოფილმა მოთამაშემ გასულ სეზონში რეალის მაისურით ჩატარებულ 40 მატჩში 8 გოლი და 5 საგოლე გადაცემა მიითვალა - ეს კი მხოლოდ ერთი გოლით მეტია, ვიდრე მისი შედეგი მსოფლიო ჩემპიონატის 8 შეხვედრაში.

ესპანეთში გატარებულ პირველ სეზონში ბელინგემმა 23 გოლი და 13 საგოლე გადაცემა ჩაიწერა აქტივში, რასაც მეორე სეზონში 14 გოლი და 13 საგოლე პასი მოჰყვა, ასე რომ, გასული სეზონი მისი პროდუქტიულობის საკმაოდ სერიოზული ვარდნა იყო.
თომას ტუხელის ხელმძღვანელობით ბელინგემი ჰარი კეინის უკან, ათიანის პოზიციაზე თამაშობდა, რამაც ბრწყინვალედ იმუშავა. მას შეეძლო თავისი უსაზღვრო ენერგია და მრავალმხრივი თამაშის სტილი მატჩების ბედის გადასაწყვეტად გამოეყენებინა და საგოლე პოზიციებში კვლავ და კვლავ აღმოჩენილიყო.

შესაძლოა მოურინიომაც განიხილოს ბელინგემის ამ როლში დაბრუნება. 2025-26 წლების კამპანიაში მან ფაქტობრივად მეტი დრო ცენტრალურ ნახევარდაცვაში გაატარა და თავდამსხმელთან ახლოს, წინა ხაზში მხოლოდ ლა ლიგის სათამაშო დროის 28%-ში გადაინაცვლა (მსოფლიო ჩემპიონატზე არსებული 71%-ის საპირისპიროდ). ფორმაში მყოფი ბელინგემი ვინისიუსის, მბაპესა და დიომანდეს თავდასხმის ტრიოს უკან?

გაამართლებს თუ არა ახალი ტრანსფერები?

იან დიომანდეზე უკვე ვისაუბრეთ. ნამდვილი განაცხადი და სარეკორდო თანხად განხორციელებული ტრანსფერი - 19 წლის მომავალი ვარსკვლავი.

ის გუნდს ბურთით თამაშისას ბევრ რამეს შესძენს -გასულ სეზონში ევროპის ტოპ-5 ლიგაში დიომანდეზე (118) მეტი წარმატებული დრიბლინგი მხოლოდ ლამინ იამალს (133) ჰქონდა.

თუმცა ის უბურთოდაც ბევრს შრომობს. ევროპის ტოპ-5 ლიგაში მხოლოდ ცხრა ფეხბურთელმა დაიბრუნა ბურთი მეტოქის საჯარიმოსთან უფრო ხშირად, ვიდრე დიომანდემ (27). მარკ კუკურელია უშუალოდ მსოფლიო ჩემპიონატის მოგებამდე დაიმატეს, დენზელ დუმფრისმა მარჯვენა ფლანგის არჩევანი გააფართოვა ინტერიდან შედარებით იაფად განხორციელებული ტრანსფერით, ხოლო ბერნარდუ სილვა და იბრაჰიმა კონატე პრემიერ ლიგიდან თავისუფალი აგენტის სტატუსით გადმოვდნენ. დიომანდე იმედისმომცემი ტრანსფერია, მაგრამ თუ არსებობს ფეხბურთელის პროფილი, რომელიც მოურინიოს განსაკუთრებით უყვარს, ეს არის გამოცდილების, ცოდნისა და ხარისხის მატარებელი მოთამაშე - ეს თვისებები კი ოთხივე ამ ახალწვეულს გააჩნია.

გასულ სეზონში ჩელსიში კუკურელიაზე (55) მეტი ვარდნა პრემიერ ლიგაში მხოლოდ მოიზეს კაისედომ (87) შეასრულა, ხოლო ღია თამაშიდან შექმნილი შანსებით მარცხენა მცველს (37) მხოლოდ ენცო ფერნანდესმა (61) და პედრო ნეტუმ (43) გადაასწრეს. დუმფრისი საინტერესო შენაძენი აღმოჩნდა. სიმართლე ითქვას, ძალიან ადვილი იქნებოდა ამ სტატიაში შეკითხვის ჩასმა იმის შესახებ, თუ როგორ შეძლებს მოურინიო ტრენტ ალექსანდერ-არნოლდისგან მაქსიმუმის გამოვლენას, რომელსაც ესპანეთში არადამაჯერებელი სადებიუტო სეზონი ჰქონდა, თუმცა ჰოლანდიელის მოსვლის შემდეგ გაურკვეველია, იქნება თუ არა ექსლივერპულელი ამ სეზონში სასტარტო შემადგენლობის მუდმივი წევრი.

სილვა მანჩესტერ სიტისთან ერთად მოგებული პრემიერ ლიგის ექვსი ტიტულით მოვიდა, კონატეც გახდა ინგლისის ჩემპიონი ერთი წლის წინ. ფრანგ ცენტრალურ მცველს გასულ სეზონში რთული პერიოდი ჰქონდა, თუმცა ის კვლავ დომინანტურია ორთაბრძოლებში, განსაკუთრებით ჰაერში. გასულ სეზონში პრემიერ ლიგაში კონატეზე (71.3%) საჰაერო დუელების უფრო მაღალი პროცენტი მხოლოდ მის ყოფილ მეწყვილეს, ვირჯილ ვან დეიკს (74.4%) ჰქონდა (მინიმუმ 150 საჰაერო ორთაბრძოლა).

ასევე აღსანიშნავია კარლოს ესპის ტრანსფერი ლევანტედან, რომელიც გონსალო გარსიას შემცვლელად და მბაპესთან როტაციისთვის დაიმატეს. 21 წლის ფეხბურთელმა გასულ სეზონში ლა ლიგის 25 მატჩში 11 გოლი გაიტანა, საიდანაც ოთხი თავურით (36.4%) გაიტანა. 2025-26 წლების სეზონის ლა ლიგაში იმ მოთამაშეებს შორის, ვინც სულ მცირე 10 გოლი გაიტანა, მხოლოდ ალექსანდერ სორლოტს ჰქონდა უფრო მაღალი პროცენტული მაჩვენებელი (38.5%, 13-დან 5). 

სჭირდება თუ არა რეალს როდრის ალტერნატივა?

“როდრი მადრიდში 16-ნომრიანი მაისურით ითამაშებს” - წერდნენ მადრიდული გამოცემები, თუმცა ფლორენტინოს კოვზი ნაცარში ჩაუვარდა. მუნდიალის ოქროს ბურთის მფლობელი ბარსელონაში წავიდა - რაც მადრიდელთათვის ორმაგი დარტყმა აღმოჩნდა. ისმის კითხვა - სჭირდება თუ არა ჟოზეს როდრის ალტერნატივა და თუ კი ვინ?

ბელინგემი შესაძლოა უფრო შეტევაში იქნას გამოყენებული, თუმცა ორელიენ ჩუამენი, ფედერიკო ვალვერდე, ბერნარდუ სილვა, არდა გიულერი და ედუარდო კამავინგა შთამბეჭდავ კოლექტივს ქმნიან მოედნის ცენტრში, ამასთანავე, დიდ მოლოდინებს ამყარებენ ნიჭიერ ახალგაზრდაზე, ტიაგო პიტარჩიზე.

თვეების განმავლობაში იწერებოდა ენცო ფერნანდესის შესაძლო ტრანსფერზე - განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც არგენტინელმა მადრიდში ცხოვრების სურვილი საჯაროდ გამოთქვა, თუმცა ბოლო დროს ენცოსა და მადრიდზე საუბარი შეწყდა. მეტიც, ფერნანდესს აქტიურად უკავშირებენ მანჩესტერ სიტის. 

კიდევ ერთი სახელი, რომელიც ბოლო პერიოდში მადრიდის რეალთან კავშირში გაისმა მარტინ ზუბიმენდია, რომელიც ესპანეთის ნაკრებში სწორედ როდრის შემცვლელია და სამართლიანობა მოითხოვს აღინიშნოს, რომ ბასკმა ევრო 2024-ის ფინალში თავისი მისია უნაკლოდ შეასრულა. 

ამჟამად მადრიდში კითხვების ნაკლებობას არ უჩივიან - კითხვების, რომელთაც პასუხი სეზონის განმავლობაში გაეცემა. თუმცა ერთი რამ ცხადია, ბლანკოსის ქომაგს მოსაწყენი სეზონი ნამდვილად არ ელის - განსაკუთრებული ხომ განსაკუთრებულ ადგილას დაბრუნდა.